• bugün (82)
  1. sabahın köründe yüzüme patilerini vura vura uyanmamı emreden o küçük tüylü despota bütün gençliğimi adadım resmen. dünyanın en güzel hissi olsa da her yeri tırmık içinde kalmış ellerimle mamasına su karıştırırken gerçekten kendimi koca bir gariban gibi hissediyorum.

    (bkz: dünyanın en tatlı narsistine kul olmak)
  2. evdeki pahalı koltuk takımı mahvoldu diye ağlarken bi yandan da minnoşumun poposunu öpüyorum, akıl sağlığımı kaybettim. resmen hayatımın aşkı falan yalan, gerçek sevgi bu dertli ve tüy döken minik diktatör için kul köle olmaktır.