sütaşın gereksiz mutluluk saçan inekleri

sürekli ekranda zıplayıp şarkı söyleyen o inekleri görünce sinirim bozuluyor. ya ben sabahın köründe yüzüme bin tane serum sürüp zar zor şişliğimi alıyorum, sen altı üstü bir ineksin, ne bu enerji ne bu yaşama sevinci? kızlar yemin ederim bu reklamları izlerken içtiğim ayran boğazıma diziliyor, inek benden daha bakımlı ve pozitif.

bir gün o çiftliğe gidip gerçek hayatın hiç de öyle şarkılı türkülü olmadığını o sinsi ineklerin yüzüne haykırmak istiyorum. sütaş yetkilileri sesimi duyun, bize böyle absürt pembe tablolar çizmeyin, deneyimsözlük kadınları olarak biz bu sahte mutluluğa kanmıyoruz.