migros alışverişinde rafta kalanlar

migros alışveriş deneyimi deyince akan sular durur, ben o rafları yıllardır adımlıyorum. kasada kuyruk olur, kasa önünde bir kız bir poşeti açar, ben de arkadan bakarım. poşet parayla olunca herkes kendi çevre dostu kesesini getiriyor bu ara, gonca hanım da bez çanta satmaya başlamış, güzel olmuş. hasan abi emekli olunca yerine gelen çocuk ürünleri tanımıyor, raf düzeni falan bozuldu. yine de indirim kataloğu takip edilirse üç kuruş kâr ediliyor.

bizim zamanımızda markette tek kasa vardı, iki kişi sırada dururduk, şimdi tongaya düşmemek lazım. bu benim kasam deyip kısa kuyruğa girmek genç işi, ben en ucuz kasada beklemeyi severim. (bkz: kasa arkası kuyruğu) siz siz olun hesap fişini atmayın, çünkü iade edeceğiniz mal için fiş şart. kart mı, nakit mi derseniz yaşlı kafayla nakitten şaşmam derim de geçin. en nihayetinde migros iyidir hoştur ama hesabını bilene.

almanya'da rafta asla kalmaz, türkiye'de indirim günü bekle, ben buradan uzaktan izlerken içim gidiyor. millet kapış kapış almış yine, az kalsın salatalık bile kalmayacak diyecektim.