mcdonalds arabaya servisteki kalp krizleri

siparişi verirken o çatallı sesten ne dediğimi anlıyorlar ne de ben onların ne dediğini anlıyorum. arkamda kornaya basan o sabırsız koca koca arabalar yüzünden panik yapıp hiç istemediğim sosları alıp çıkıyorum her seferinde.

poşeti camdan kucağıma fırlattıkları an bir de kola dökülmesin diye yaptığım o panik ataklık manevralar yok mu beni benden alıyor. vites mi değiştireyim patates mi tırtıklayayım derken resmen arabada hayatta kalma mücadelesi veriyorum.

tam sipariş verme yerine yaklaştığımda o mikrofonun cızırtılı sesinden adama menüyü anlatacağım diye resmen kalbim duruyor kızlar. arkamda koca koca cipler sıra beklemiş, ben orada patatesim ekstra sıcak olsun kolam da şekersiz olsun diye adama laf anlatmaya çalışırken ecel terleri döküyorum.

o sipariş poşetini arabanın camından alırken aradaki mesafeyi hesaplayamayıp kolumu boydan boya uzattığım anlarda yaşadığım utancı anlatamam. hele o fişi alırken parmaklarımızın değmesi... sırf şuradan geçmemek için hamburger krizimi bastırıp evde detoks suyu içtiğim günler oldu benim.