koçtaş a girince evi baştan aşağı yenileme isteği

basit bir vida almaya girip, üç saat sonra elimde alakasız bir abajur ve bambu banyo setiyle kasada sıra beklerken hayatı sorguluyorum. o reyonların arasında gezerken insanı ele geçiren o anlamsız dekorasyon dürtüsü yüzünden ev, asla kullanmayacağımız zımbırtılarla doldu taştı. o kadar çok çeşit yığmışlar ki, insan girdiği an evdeki her şeyden nefret etmeye başlıyor, durduk yere komple tadilata girişesi geliyor.