kanada ya göçünce anında vizyoner olan türk kızı

kızım daha dün beşiktaş'ta iki damla yağmur yağınca fönüm bozuldu diye taksinin içinde kriz geçiriyordun, şimdi kalkmışsın eksi kırk derecede dağ başında geyiklerle kucaklaşıp doğa bana inanılmaz bir dinginlik veriyor falan yazıyorsun. hayır yani gerçekten anlamıyorum, pearson havalimanında uçaktan iner inmez pasaport kontrolünde size ekstra bir bilgelik ve elitizm çipi mi takıyorlar?

sanırsın hepsi toronto'nun kurucu sülalesinden geliyor. elinde sürekli o devasa termos, üstünde dev gibi şişme kaz tüyü mont, sanki vahşi doğada hayatta kalma mücadelesi veriyor ama alt tarafı köşedeki kafeye yulaf sütlü matcha lattesini almaya gidiyor. bir de o buranın insanı çok saygılı, medeniyet beni adeta yeniden doğurdu tripleri yok mu, resmen sinir krizi geçiriyorum ekran başında. tatlım daha gideli altı ay oldu, ne medeniyeti, hala whatsapp'tan annene zeytinyağlı biber dolması tarifi sorup buradaki hintli marketlerde düzgün salça bulamıyorum diye ağlıyorsun, kimi yiyorsun sen allah aşkına.