temel şu aslında, hayatta sabırsız biriysen askerde duvara toslamayı öğreniyorsun. beklemek mesela... kargonun gelmesini beklemek gibi değil, öyle iki saatte de sıra bitmiyor. en iyi anım, çamaşırhanenin önünde 3 saat beklerken çamaşır makinesinin dönüşünü izlemekti. insanın sabrı böyle sınanıyor işte. komutan "sıranı bil" dediğinde mecburen biliyorsun. yoksa kargoyu takip eder gibi "nerede kaldı bu" aşamasına erken geçiyorsun. şimdi sipariş verince geç gelse de sinir olmuyorum, askerde iki saat beklemiş adamım... tabi bu da bir tecrübe.
sabır işte, onu öğretiyorlar başka bi şey değil. ondan sonra hayatın her alanında işine yarıyor. hızlı teslimat yok orda, bittii.
ben askerde olmadım ama buzdolabı tamiri sırasında öğrendim ki sabır en büyük ders. arçelik servisi üç kez randevu erteledi, sonunda dayanıklılığım sınandı. sanırım askerlik de böyle bir şey: beklemesi zor ama sonunda bir şey öğreniyorsun.
(bkz:
sabırlı olmak zorunda kalmak)
