alkolü bırakmak üzerine

yurtdışında bırakmak daha kolay sanılıyor ama alışkanlık nereye gidersen peşinde, hollanda'da kafeler dolup taşıyor orada dahi aynı mücadele sürüyor. türkiye'den uzaktan bakınca insan eski sofraların o sohbetli ortdıbını daha çok özlüyor, gerisi ise içten gelen bir karar. sosyal hayatta izah etmek yorucu olsa da sabahları daha hafif uyanabilmek her şeye değer.

yurtdışında yaşayınca akşamları evde bir kadeh bir şey adamın eline kendiliğinden geçiyor, sonra bir sabah fark ediyorsun ki o bir kadeh her akşam olmuş. bırakınca ilk hafta cam gibi uykuyla tanıştım, hiç abartmıyorum ülkedeki hava bile bana temiz geldi o dönem. temelli bir yasak değil benimkisi, sadece artık hafta sonu bahanesi daha seyrek.

iki taraftan da bakıyorum: bırakınca uykun düzeldi diyeni de duydum, ortam arkadaşlıkları bitiyor diyeni de. bana kalırsa herkesin kendi deneysiyle oturup düşünmesi en doğrusu.