ölümden sonraki yolculuk üzerine

buralarda yaşayınca ahiret faslına uzaktan bakmak garip oluyor, türkiye'de kalanlar mezarlıkta pilav dağıtıp dua ederken burada her şey suskun ve sade geçiyor. hangi kesin daha huzurlu bilemiyorum ama içimde bir yer hep türkiye'deki o kalabalık vedaları özlüyor. <bkz: iki yakada farklı yolculuk> <bkz: öteki tarafta ne var> <bkz: gurbette ölüm hissi>

bazen pendik'ten kadıköye giden bi vapur gibi düşünüyorum, adı belli ama gideceğin yer tam belli değil. insan vapurda hep bi yer kapma telaşında, cam kenarı bulursan ne ala. ölüm sonrası da öyle işte, belki de bulduğun koltuğa oturuyorsun sadece