• bugün (184)
  1. pencereden bakınca suriye toprakları görünür, aslında benim bulunduğum yere kuş uçuşu birkaç kilometre var. türbenin olduğu yer, dikilen tahta bakanlarda alışılmadık bir ustalık ve uzay hissi uyandırıyor. o kıyıdan yürüyüp binayı her izlediğimde, tıpkı saat kulesinin şehrinkine küsmesi gibi bir sessizlik çöker sokağa.

    zaman zaman geziyorum, görenler laf ediyorlar; ama tarih, insanın kimi yerlerede sadece ‘oranın hududundayım’ demekle anlatılamıyor. türbenin yakınları lojistik sektörüyle de iç içe olmuş, konteyner oluşumunun, hareketliliğin gölgesinde duruyor burası. bakıyorsun bazı mekanlar izlendiğini, uçlarımızı kan küçük duruyorsa unutulmuştur; bu ise daha çok başlı başına bir haykırış gibi duruyor.