ofis dedikodusu

ofiste cam kenarındaki masadan her şeyi izliyorum, kim kime selam verdi kim vermedi günlük bir film gibi akıp gidiyor. herkesin bir hikâyesi var ama çoğu fısıltıyla dolaşıyor, koridorlar hafif bulanık bir sabah gibi. bazen insan sadece dinlemekle bile o küçük dünyadaki yerini buluyor, kendisi hiç konuşmadan.