• bugün (172)
  1. ofis dedikodusu kadar yorucu bir şey bilmiyorum, sabah geldiğinde koridorda bir bakış, öğle arası çayda bir ima, akşamüstü kulisçilere düşen tek bir cümle, ertesi gün sen sanki firmanın mimarıymışsın gibi habersiz değilsin tabi. insan kalabalığın ortasında yapayalnız kalınca bu isimle tanıştırıyor kendini, görünmez bir örümcek ağı gibi kahve ocağına yayılıyor, adına hiç dedikodu demeyip sosyal paylaşım filan diyorlar. buna sessiz para toplamak da yenilince iki kat üzüyor.

    kim ne yaparsa yapsın ben yazınca içimi dökmeyi tercih ediyorum ve bu dediğim gibi de oluyor. herkes herkes için bir şey düşünüyor ama söylemeye cesaret edenler arasında bulunmak hiç akıllıca değil. bilmediğim diller sunmaktansa bir bardak çay hayatı daha bir doğru dürüst gibi gösteriyor.