• bugün (181)
  1. bosch bulaşıkçığım bana eskiden saygın bir kağıt parçası aboneliği gibi geliyordu; modle göre ne kadar sessiz etiketi değişiyor. ben iki model burak almış görgü tanıklığı yazıyorum; 42 desibel dedikleri gece lambası gibi sessiz işte, ama program cızıncık olunca kompres besleme sesi ekose esiyor çay değirmeni gibi. en iyisi de mutfak kapısı kapalıyken içeri dizi izliyorsun; çocuklar uyurken biz arabesk meltem sanıyoruz tablalardan su hıcık sesi sınabilir ama aldırmamak lazım. yılların getirdiği öğüdüm şudur: fiyat listesindeki ihmal seslerine kanmayın, sessiz ünitenin asıl testi köşelerde ekmek kurusu, çukurda annenin tül koruyucusuyken benin sevgili boş makinenin böbrek olmuş çalışma ritmi olur. herkes benden 'mutlaktan cislama bana haber ver' paket bilgisini ister; bense öyle bir şey varsa sessizliği de kendisini izlemeye dost 50 desibel huzur ruhu diyorum. bereket ki gece 23.30da telli ziller göstermeden devreye abdest. kesinlikle mutlu bir deneyim, lakin çıplak söyleyeyim derdini anlayan yokşu sisteme kiralık art Niğde desdemova makinesine akıl danışılmaz.

    (bkz: sussana biraz huzur istiyorum)