• bugün (174)
  1. migros'ta kasada beklerken insanın aklına her şey geliyor, hele benim gibi kuyrukta tek başına durup etrafı izleyen biriyseniz. önümdeki kadın acele ediyor, arkamdaki telefonuyla konuşuyor, kasiyer robot gibi tekrar ediyor; o an anlıyorsun ki hayat dediğin şey aslında hep bir sıra, hep bir bekleme. iş yerinde mobbing derdini bile burada hatırlıyorum, çünkü aynı sabır, aynı sessizlik.

    bir ara gözüm rafındaki indirim etiketine takıldı, içimden 'keşke her şey bu kadar net fiyatlı olsa' dedim. ilişkilerde de böyle değil mi, kimse etiket koymuyor, sen de neyi beklediğini bilmeden sırada duruyorsun. kuyruk ilerliyor, insan kalıyor; kırgınlığım da o kasada biraz daha birikiyor.