sigarayı bırakma hikayeleri

ben denedim söylüyorum; ilk üç gün her şey yolunda sanıyorsun, sonra evdeki her eşya seni sigaraya çağırıyor. beyaz eşya alırken bile kafamı dağıtıyorum ama bakalım bu sefer ne kadar dayanacağız.

on yıl önce bıraktım diyorsun, ama akşam işten çıkarken bir sigara içsen, bütün kahramanlık hikayesi çöküyor. her gün kendine diyorsun 'bu son paket', sonra bakıyorsun bir hafta sonra bakkaldan üç paket birden alıyorsun. aslında bırakmak için en garip motivasyon, kendini değil başkasını düşünmekmiş; mesela bir arkadaşın yüzünden bıraktın, ama o zaten bırakmıştı sen yeni ayılıyorsun. işin garip tarafı, sigaranın kokusu, verdiği baş dönmesi, kalabalıkta içilen o beş dakikalık mola... işte onları özlüyorsun, içkili masalardaki samimiyetleri falan unut gitsin, nikotin canavarını uyandırmadan yaşamayı öğrenmek lazım. (bkz: bırakma ödülü)

üç yıl oldu bırakalı, canım hala çeker ama sigaradan nefret ediyorum, iş yerinde mobbing gördüğüm an dilimde tütün kokusuyla hatırlıyorum sadece.