şener şen ile büyümek

ben ilkokula giderken mahallenin üç fotoğrafı vardı, biri şener şen. adam filmi bir kere izlemiyorsun büyüdükçe tekrar okuyorsa başka, e-devlet'te hesap açar gibi mübarek. şimdi torunuma anlatıyorum o zaman bütün sokak gülerdi bunun filminde diye, torun da ben mi bakıyorum bir filme diye bakıyor hiçbir şey anlamıyor..

bu millet adamı hiç kırmadı desem yeridir halá seyrediyoruz bir iki kanal bulmuş. onun 'eşkıya' dediği yerde film biterken çay gelse diyorduk o ilk sahnede sanki şener şen herkesin bir ömrü bu şekilde öğretiyor gibi hissettirdi.