okurken sıkmayacak kitaplar

bir süredir kitap seçmek gerçekten işkence oldu. çoğu kitap ya fazla ağdalı ya olay hiç akmıyor. son dönemde beni en çok saran 'cesur yeni dünya' oldu, bir de 'satranç' var zaten klasik. ama yeni nesil yazarlardan da güzel şeyler çıkıyor, mesela şule gürbüz'ün kitapları da akıcı. eğer bunalıp bir şey okuyayım ama beynim de yorulmasın diyorsan bu ikisi iyi gider. ha bir de not alayım; psikolojik romantik denilen türlerden yok, direkt sondan başa bağlayan bir distopya ama 'sıkmıyor'.
bu arada bazı kitaplar var, kapağına bakıp alıyorsun sonra sadece isim havalı kalıyor. öyle hatalardan dönmek mümkün değil. çöpe atacak halin yok, bir köşede duruyor. neyse ki belediyenin kütüphanesine bağışlayarak kurtuluyorum. (bkz: kitaplar cok pahali) (bkz: akici roman ne demek) (bkz: kitap kurdu olmanin zorluklari)