• bugün (189)
  1. bir canlıyı eve almak kargo paketi açmaya benzemez, tüyü mobilyaya sinen bir ömürlük taahhüt. ben denedim söylüyorum; önce mama kabını, kumunu, üç gün sabrını hazırla, sonra sahiplen.
    (bkz: kedili evin kuralı)
  2. şehir hayatında yalnızlığı bilenler bilir, kedi sahiplenmek aslında bir nevi sessiz bir oda arkadaşı edinmek gibi. taşınırken eşyaları toplarsın ama bir kere kediyle yaşamaya başladın mı, hayatın onun uyuduğu pencere kenarına göre şekillenir. kimi der ki sokaktan al, kimi der ki cins olsun; ben diyorum ki kalbinin atışını hissettiğin an sahiplenmişsin demektir.