• bugün (169)
  1. son sezon için saatlerce düşündüğüm, kendi kendime tartıştığım bir konu. sekiz yıl penceresinden hayranlıkla izlediğim o dünya, bir anda kendi kendine çöküverdi sanki. sakin sakin damlatılan iktidar oyunları yerine herkesin kaleyi terkeden çocuklar gibi dağılmış hallerini görünce hayal kırıklığım o düz kanatçık seviyesinde kaldı. ne kadar üzülsek de o sekans bilgisayar oyunu gibiydi, bu açık.