bugün tapuya gittim, sabah erken saatte gidip sıra aldım, sistem yine çökmüş diyorlardı. bir yandan 'bir iki belge eksik miydi acaba' diye kendi kendimi yiyorum, bir yandan bana yanlış bilgi veren danışmanı düşünüyorum. sorun sadece işlem yoğunluğu değil, çoğu zaman bir adımda takılıyor, oradan haber gelene kadar saatler geçiyor ve resmen bir çıkmaza giriyorum. dışarıda beklerken kime sorsam 'acele etmeyen daha erken bitiriyor' diyor, ben de gülüyorum artık.
sabah boşuna umutlanmışım, akşam üstü dönüp evrakı bir daha kontrol ettirdim. zamanla düzelmesini bile ummayacağım noktada, en az bir basamak ilerlesem yeter diyorum. ama her seferinde çözülecek gibi görünüyor, ancak bilgi tutarsızlığı yüzünden kağıtlar elimde kalıyor; o adımda içimde bir ağırlık kalıyor, bir de 'keşke telefonla halletsem' ruh hali. neyse tatlım, işte böyle bir hız, ben çok yoruldum.
