toki trabzon kura sonuçları

o kura ekranının karşısına geçip saatlerce bekledim de ne oldu, sanki adım orada geçince hayatım bir düzene girecekti. belki de mesele ev değildi hiç, sadece bir yere ait olma hevesi. sonuçlara baktım, çıkmamış. şaşırdım mı, hayır. zaten bu hayatta bana ne çıktı ki sonunda. içimden bir ses 'boşver' diyor ama insan yine de elinden bir şey gelmeyince böyle sessizce kırılıyor. iş yerinde saf dışı kalmak gibi, kimse sana bir şey söylemez ama sen dışarıda kaldığını bilirsin.

trabzon gibi memleket hasreti çektiğim bir yerde bir kapı bile bana açılmadı diyorum, sonra kendi kendime gülüyorum. belki başka bir kuraya, belki başka bir bahara. yazdım rahatladım biraz, içimi dökmek iyi geldi vallahi.