• bugün (180)
  1. yıllarca yaşadım ve şunu söyleyebilirim: yaşanır ama insanın içini yavaşça boşaltan bir şehir ankarada. kışı çok uzun, gri binalar ve geniş caddeler arasında dolaşırken hep bir şeyler yetiştirme telaşı var. iş yerinde mobbing, trafik, soğuk akşamlar derken kendini eve attığında telefonunla baş başa kalıyorsun.

    yine de orada kurduğum dostluklar az değil, öyle bir insanlar var ki kaldığın sürece yalnız bırakmıyorlar. yine de insan bazen bu şehri sevmeli mi katlanmalı mı, bilemiyor. içine kapanık olanlar için sanki biraz fazla kalabalık.
   tümünü göster