hayatın anlamı

bu soruya yıllardır kafa yoruyorum şekerim, çünkü ben denedim söylüyorum. market alışverişinden eve gelip poşetleri yerleştirirken bir an durup düşünüyorum: anlam dediğin şey belki de çamaşır makinesinin o ilk çalışma sesi, ya da bulaşık makinesinden çıkan o buharlı koku. büyük laflara gerek yok, gündelik hayatın kendisi bir cevap olabiliyor.

bir gün arçelik servisini beklerken komşumla sohbet ettik, o da aynı şeyi sordu. dedim ki: anlam senin sabah kalktığında çaydanlığı ocağa koyma hevesinde saklı. çok büyütmeye gerek yok, yaşanmışlık önemli.

bu tarz konuları kafaya çok takınca insan kendini kaybediyor. benim önerim, mutfaktan başlamak.

(bkz: küçük mutluluklar)