kemal sunal izleyen kalmadı

benim için kemal sunal demek, pazar akşamı teyzelerle evde toplanıp çekirdek çıtlatırken gülmek demek. şimdi gençler tavsiye istese elim gidiyor eskilere ama dönüp baktığımda sadece birkaç kişi ‘şaban’ filmlerini biliyor. elbette kalmadı izleyen, her şey hızlı tüketiliyor. yeni nesil beş dakikalık videoların salon adamı olmuşken, koca bir kültürü anlasınlar diye beklemek ayıp. ben nostalji yapıp hala ara sıra açıyorum, aynı nehir gibi akıyor içimden yeşilçam. eskiden filmler daha samimiydi, insanlar daha bir heyecanla komedi beklendi. bugün aynı his yok işte, boşuna koyulmuşuz çayın yanında.