gecenin köründe mcdonalds drive thru kuyruğu

ya inanılmaz bir olay bu gerçekten, altı üstü iki tane çıtır tavuk atıp vicdan azabı çekeceğiz diye girdiğimiz sıranın düğün konvoyuna dönüşmesi şaka mı? öndeki beyaz pololu abi menüyü sanki ilk defa görüyor, atomu parçalayacak sanki o kadar düşünüyor ki kornaya basmamak için kendimi zor tuttum.

neyse güç bela sipariş noktasına geliyorsun, o kutudan çıkan cızırtılı sesle iletişim kurmaya çalışmak tam bir survivor parkuru. "pardon ketçap alabilir miyim" diye bağırırken boğazım düğümlendi resmen. sonuç olarak yine buz gibi patateslere ve erimiş kolaya talim ettik, bu toksik ilişki ne zaman biter hiç bilmiyorum.