çocuk sahibi olma düşünceleri

eskiden böyle değildi der büyüklerimiz, çocuk mahalle demekti, sokak demekti, paylaşılan bir somun ekmek demekti. yeşilçam filmlerinde kapının önünde oynayan çocukları görüyorum, o ekranın karşısına şimdi bizim kuşak çoktan yerleşti demek sırası bile uzadı.

bugünkü hesapların altından kalkamaz deniyor, hakikaten sayfa çevirir gibi gelecek alam yok güzeller güzeli çocuk dert pul haneye geliyor mu tokat acil ilk kaçıyor. benim zamanımda aileler ne vaat ediyordu bilirdik: bir lokma, bir hırka, yeterdi diyor. allah sonumuza pek merhametle gitsin demek yitiyor bu "bu tarz" hesap, yaşlı omuzların topladığı sessiz hayalide var battığı yalan gider. koskoca hasretle bakıp dur, avucumun içi çoktan bu çocuk mevzu yürüyormuş gibime geldi.