• bugün (197)
  1. askerlik anıları deyince, insanın içi burkuluyor bir yandan. o günlerde yaşadıkların, iş yerindeki mobbingin gölgesinde büyümüş bir çocuğun hatıraları gibi. her sabah sayım ne kadar da uzaktı o anlarda sıcak bir yatak. arkadaşlıklar filan işte, samimiydi ama ben yine de hep geride duran taraftım. şimdi dönüp bakınca, o kırgınlığın bile insana bir şey öğrettiğini anlıyorsun, keşke desen de boş.