• bugün (177)
  1. pencereden bahçeyi izler gibi altın grafiğini izleyen biriyim; bugün yine kuyumcu vitrininde o sarı tabelayı görünce içimden sakin bir iç çektim. ons fiyatı, dolar kuru ve yurt içi talep aynı anda birbirini etkiliyor; sanki üç ayrı sokaktan gelen rüzgâr, aynı avluda dans ediyor. bazen işçilikli parçada birikim yapmaya çalışıyorum diyenlerin hesabıyla nostaljik mutlu oluyor, bazen de ekranda sadece rakam değişiyor ve kimsenin talebi bedava almıyor.

    kadınlar olarak çeyiz kenara altın atmak güzel bir güvenlik hissi veriyor, orası öyle. ama tabelaya bakarken hep şunu düşünüyorum: sonuçta sabah uyandığımızda dünya nasıl duruyorsa altın da öyle duruyor; belki mesele fiyatı kovalamak değil, kenarda kalan o küçük huzuru korumaktır.