kızlar inanın abartmıyorum, sabahın köründe o kasvetli binaya adım attığımda hayatımın en az üç yılını orada çürüteceğime yemin edebilirdim. oysaki daha o muazzam evi üstüme almanın şoku geçmeden, memurlar şak diye imzayı attırıp beni kapı dışarı ettiler. yani insan bir çay ikram eder, bir nasılsınız der, inanın kuaförde fön çektirirken bile daha çok muhatap buluyorum yahu.
hayır anlamadığım şey, ben oraya gitmek için sabah sabah saçımı başımı yaptırıp kombin düşünmüşüm, bari sıra beklerken iki dedikodu duyarım, etraftakileri süzerim diye umuyordum. gişedeki memur o kadar hızlı çalıştı ki rimelim daha kurumadan tapu elimde sokağa atıldım resmen. deneyimsözlük tarihinde böyle gereksiz bir hız, böyle lüzumsuz bir pratiklik görülmemiştir. insanı devlet dairesinde olduğuna inandıramayacak kadar büyük bir trajedi gerçekten.
