pegasus un koltuk aralığına sıkışan onurumuz

geçen gün yine kendime olan saygımı bir kenara bırakıp sırf uygun diye bilet aldım ama bin pişman oldum. ya o koltuk mesafesi nedir allah aşkına, boyum 1.65 olmasına rağmen dizlerim öndeki koltuğu delip geçecekti az kalsın. yanımda oturan hiç tanımadığım adamla o kadar yapışık seyahat ettik ki uçak inene kadar akraba olduk, adamın kullandığı şampuanın markasını bile koklayarak tespit ettim resmen.

bir bardak su içmek istesen bile sanki böbreğini bağışlamanı istiyorlarmış gibi bir fiyat çekiyorlar, insan ister istemez yutkunmaya korkuyor. yakında tuvalet kapısına da pos cihazı koyarlar, havada oksijen bile paralı olacak diye ödüm kopuyor. indiğimde bacaklarımı açmak için üç kişi yardım etti, bildiğin preslenmiş tost peyniri gibi indik uçaktan.