maaş beklentisi sorulunca gelen gülme isteği

kadın bana büyük bir ciddiyetle yol ve yemek parasını lütuf gibi anlatırken beynimin içinde çığlık atan nöronları susturmaya çalışıyordum. sanki o paraya çalışacak köle değil de holdinge ortak arıyorlar, yüzüne kahkaha atmamak için dudaklarımı kanattım resmen. allah kimseyi bu beyaz yakalıların vizyonsuzluğuna muhtaç etmesin, sinirden elim ayağım titriyor.

(bkz: kurumsal hayattan tiksinme sebepleri)