ankara nın yaşanabilir bir şehir olduğu yalanı

sabah hevesle saçımı yapıp sokağa çıkıyorum, o meşhur ayaz yüzüme tokat gibi çarparken sürdüğüm fondöten yanaklarımda buz tutuyor resmen. tunalı'da iki insan yüzü göreyim diye mekana oturuyorum, istisnasız herkes simsiyah giyinip birbirini süzüyor sanırsın elit bir cenaze mafyası toplantısındayız. kısacası fönlü saçlarınıza, nemli cildinize ve psikolojinize zerre acımıyorsanız buyrun gelin yaşayın, ben bu gri kabusta güneş ararken iki ayda on yaş yaşlandım.