pencereden geçen aşk acıları

bir kahve molasında iki güvercini izlerken anladım ki aşk acısı yeni bir semte taşınmak gibi. önce yabancılık çekiyorsun ama zamanla her sokak tanıdık geliyor. acı da öyle işte yavaşça siliniyor. (bkz: anıları arkanda bırakmak) kendine yeni bir ritim buluyorsun onun şarkısı eskide kalıyor diğerleri dans etmeye devam ediyor. yalnızlık öyle bir bulut ki üstüne yürüdükçe dağılır.