kızlar yemin ediyorum linkedin'de gördüğüm o "yeni hikayeme başlıyorum" postlarından fenalık geldi. ben her sabah cilt bakım rutinimi yaparken aynadaki aksime "acaba bugün hangi vizyonsuz ikcı cv'mi çöpe atacak" diye soruyorum. dört dil biliyorum, diksiyonum kraliçe elizabeth'ten hallice, prezantabl olacağım diye kıyafete kozmetiğe servet harcıyorum ama yok, adamlar sanki nasa'ya astronot alıyormuş gibi trip atıyorlar. en son başvurduğum yer benden üç yüz yıl deneyim artı ejderha terbiyeciliği sertifikası falan bekliyordu herhalde ki olumsuz dönüş yapma lütfunda bile bulunmadılar.
buraya deneyimsözlük'e gelip dert yanıyorum çünkü inanın sinirden strese bağlı sivilce dökeceğim diye ödüm kopuyor. bir de o mülakatlarda "kendinizi beş yıl sonra nerede görüyorsunuz" demiyorlar mı, çıldırıyorum. diyorum ki içimden, "güzellik salonunda manikür yaptırırken sizin o liyakatsiz şirketinizin batışını izlerken görüyorum tatlım, oldu mu?" hayır yani parasızlık ya da iş bulamamak değil mesele, bu kibriniz yüzünden körpecik gençliğim evde f5 tuşuna basmaktan solup gidiyor ona yanıyorum.
