siparişin yolda görünüp kuryenin ortada olmaması

açlıktan kan şekerim yerin yedi kat dibine inmiş, ellerim titriyor artık ama haritadaki o küçük motor ikonu inatla aynı kavşakta dönüp duruyor. hani restoranı aramasam, kurye beyin motoru bırakıp o kavşakta meditasyona başladığına falan inanacağım. insanı sipariş verdiğine, yemek yeme isteğine, hatta dünyaya geldiğine pişman ediyorlar bazen.

hayır gelen giden yok bari yolda yazıp umut vermeyin insana, kalbim kırılıyor burada. soğuk pizzaya talim edeceğimiz yetmiyor gibi bir de üzerine stres, sinir, gerginlik yüklemesi yapılıyor bünyeye. gerçekten ağlayacağım şimdi sinirden, o kurye gelirse kapıyı açmaya mecalim kalır mı emin değilim.