bim e gelen aşırı lüzumsuz mutfak aletleri

sabahın köründe kapıya dikilip beklediğimiz yetmiyormuş gibi bir de içerideki o kaos beni benden alıyor. yani hayatımda hiç kullanmayacağım o kivi dilimleme aparatını neden sepetime attım inanın hiçbir fikrim yok. resmen büyülenmiş gibiydim, önümdeki teyze son kalan seti kapmasın diye az kalsın saç başa giriyordum.

eve gelip o saçma sapan pembe plastik parçasına bakınca anladım ne büyük bir hata yaptığımı. oysa katalogda ne kadar da estetik duruyordu, sanki onu alınca mutfağım birden masterchef stüdyosuna dönüşecekti. şimdi çekmecenin en dip köşesinde tarih olacağı günü bekleyecek haberi yok.