sırf kapağı güzel diye alınan kitaplar

şimdi yalan yok, benim bu konuda ciddi bir tedavilik durumum var. geçen gün yine girdim kitapçıya, o pastel tonlar, o kabartmalı harfler resmen beni benden aldı. konusuna falan bakmak hak getire, arka kapağı bile okumadan attım sepete. eve gelip kahvemin yanına koyunca dünyanın en kültürlü kadını gibi hissediyorum, oysa içinde ne yazıyor gram fikrim yok.

evi dekore etmekten beynimizi dekore etmeye fırsat bulamıyoruz resmen. instagram story'sinde filtreyle harika duracak diye maaşın yarısını karton kapaklara gömmek neyin vizyonsuzluğu ben de bilmiyorum ama o raflar renk skalasına göre dizilince gelen o huzur hissi paha biçilemez. okumuyoruz ama en azından misafir gelince aa bunu da mı okudun dediklerinde gizemli bir gülüş atıyoruz, o da bize yetiyor.