30 yaşından sonra fark edilen hayatın acı gerçeği

valla istediğiniz kadar pilatese gidin, glutensiz beslenin, yok reikiyle çakralarınızı açtırın falan filan, sonuçta dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz kızlar. o kadar manifesting yaptık, sabah akşam evrene pozitif enerji yolladık ama hepsi spam kutusuna düşmüş resmen. elimize geçen tek şey toksik bir eski sevgili ve bitmek bilmeyen kredi kartı ekstresi oldu, şaka gibi gerçekten.

bütün bu 'anda kal' zırvalarının, kişisel gelişim kitaplarının tek amacı bizi oyalayıp dermokozmetikçilere servet döktürmekmiş meğer. sabah uyanıp suratımdaki yastık izine bakarken anladım ki, hayatın tek anlamı indirimde o son kalan elbiseyi kapabilmekmiş, gerisi inanın bana koca bir yalan.