aldatılınca insanın içine oturan his

aldatılmak mevzusu epey tatsız bir durum. ben eskişehirde memur emeklisiyim, yıllar boyu bir sürü dilekçe verdim; hep bir düzen isterim, haksızlığa gelemem. ama bu aldatma işi belgelerle açıklanacak bir konu değil, bir anda kalbine incecik bir iğne batıyor, sonra o iğnenin yeri hiç iyileşmiyor. insan şöyle düşünüyor: madem böyle olacaktı niye evlendik, anlaştık, söz verdik? bir banka kredisi gibi değil bu; vadesi gelince kapatamıyorsun. o güvene ihanet edildi mi her şey kocaman bir hiç oluyor. ne diyeyim, mevzu soğan kabuğu gibi, her katmanında ağlatıyor.